اين هم يه شعر جديد برای ِ يه معلم ِ مهربون...

"ماهی های خيس ِ شرم..."

ماهی های خيس ِ شرم
در چشمانم به تو لبخند می زنند
و حس ِ عجيبی از شادی و اندکی ترس
می جوشد از چشمه های قلب ِکودکی
که مشق های ديشبش را ننوشته است
و در حظور تو سرخ می شود

آن گاه تو لبخند می زنی
از پشت ِ پرچينی
پر شده از عطر ِ خيس ِ ياس های خوشه ای
و پيچک های سبز ِ جوانی که قد کشيده اند
تا ارتفاع ديوار را کم کنند.

محمد فلاح نيا
24/5/87